අ‍‍වසරයි සමුගන්න

සද‍ට අවැසි නම්
බැස යන්නට
මා කිවාට සද ඉදිවිද………?
මලට අවැසිනම්
පරවෙන්න‍ට
මම කිව‍ට මල ඉදිවිද…………?
ගගට අවැසි නම්
ගලා යන්නටම
මම කි‍වට
ගග ඉදිවිද…………..?
නුඹට අවැසිනම්
මා හැර යන්නට
මම කි‍‍වාට
නුඹ  නොකර ඉදිචිද……….?

පරාජිත පෙම් කව

නියගයෙන්  ඉරි තැලුණු
මහ පොළොව වන් හදට
ආදරයේ පිණි රුගෙන
පිණි වැස්ස වී එන්න
සිනා මලක් වි ඔබේ ලෝවේ
පිපෙන්නට අවසර නොවු කළ
කදුළක්ව ඔබ නෙතෙහි
ඉන්න ඉඩ දෙනු මැනවි
අමාවක අහස් ගැබට
පුරහදව  ඔබ එන්න
ළංවෙන්න ඉඩ නැතත්
දුර ඉදන් හිනහෙන්න
ඔබේ ලග රැදෙන්නට මට
වරම් නැති මෙ ලොවේ
ඔබේ ඔය රැව දකින්නට
පාරමි පුරමි මං………..
අනේ මේ කිසිත් නැතත්
මම “මමම” වුණානම්
පරාජිත පෙම් කවක්
නොලිය වේව් මේ ලෙසට

අහිමි නුබ ගැන

ඔබ සුළගනම් මම ගසක් වෙන්නම්
ඔබ කුමක් කිවත් ඔබට හිස නමන්නට……..

ඔබ රාත්‍රිය නම්  මම තරුවක් වෙන්නම්
ඔබ සිටින තුරු පමණක් ජිවත් වෙන්නට…….

ඔබ රළපෙල නම් මම වෙරළක් වෙන්නම්
ඔබ කොපමණ රිදෙව්වත්
යළි ඔබ එනතුරු බලා සිටින්නට……….

ජිවිතය පැතුමකි

ජිවිතය පැතුමකි නමුත්
මෙය බොදවන
සිහිනයකි………
ආදරය සුන්දර වුවත්
එය සුසුමක් කදුලක්
පමණි……….

කදුළු අපේ නෙතට
ගලා එවි………..
නමුත් අපේ නෙතට
එ කදුළු බර වැඩියි…….
නමුත් එ ජිවිතයට
කදුළු අවශ්‍යයි………
කදුළු තුළින් කදුළු
දරාගෙන……
ජිවිතේට මුහුණ දෙමු

හැමදාමත් මේහෙමයි

ජිවිතය හැමදාමත් මේහෙමයි
අපි ඉල්ලන හැමදේම
ජිවිතේ අපිට ගෙනත්
දෙන්නේ නැ…….
අපි ඉල්ලන්නේ එක දෙයක්
ජිවිතේ අපිට ගෙනත් දෙන්නෙ
තවත් දෙයක්
ඉල්ලුවම සතුටක්
දෙන්නේ කදුළුක්
වේලාවකට හිතෙනවා
ඉල්ලන්න කදුළුම
එතකොට වැරදිලාවත්
සතුටක් දෙයිනේ……….

සිහිනයක් විය ඔබ හට

දසතින් රතිඤ්ඤා හඩ පැතිරුණා. අහසත් ලස්සන පැහැයක්. ඊයෙත් වර්ෂාව යන්තමට තිබුන නිසා මම හිතුවේ අදත් වහිවි කියලා. එත් මධුගේ වාසනාවට වැස්සේ නැ. සුදු පාට කාර් එක ලස්සනට සරසලා. හැමෝගෙම සිත් සතුටින් පිරිලා. මමත් මගේ කදුළු හංගගෙන එ අයත් එක්ක හිනහුණා. මගේ දෙනෙත්වලින් ලොකු කදුළු බිංදු පේලි දෙකක් දෙකොපුල්වලට වැටුනේ මටත් නොදනිම. මම එ කදුළු ඉක්මනින්ම පිස දැමුවේ කවුරැන් හෝ දකි යන බියෙන්. මගේ ලගින්ම සිටි සදුනි මම කදුළු පිස දමනවා දැක්කා.
“වාසනා මම එකනේ ඔයාට කිවේ අපි අද නැවිත් ඉමු කියලා”
“එහෙම වුනානම් නිරෝෂ් අයියා මාත් එක්ක තරහා වෙයි සදුනි”
“මම දන්නව වාසනා ඔයා නිරෝෂ්ට ගෝඩාක් ආදරෙයි’
“මම චුට්ටක් කාමරයට යනවා සදු”
“මම දන්නවා ඔයාට දරා ගන්න අමාරුයි කියලා”
මම සදුනිගෙන් වෙන්ව කාමරය තුළට රිංගා ගත්තෙමි. හඩලා ඉවර කරන්න තරම් මට කදුළු නැත. ආදරය මේ තරම්ම වේදනාකාරි වුවේ ඇයි. ඔහු මට ආදරේ කිව් මුල් දිනම මම ඔහුට ආදරෙයි කිවානම් අද ඔහු මා සතු වේ. නමුත් මා පමාද විය. මම කාමරයේ ඇද මත හාන්සි වි කල්පනාවේ නිමග්න විය. එ කටුක අතිතයට මම වේගයෙන් දිව්වේමි. නිරෝෂ් මට මුළුන්ම හමු වුණේ බස් එකේදි කිප දවසක්ම මට ඔහුව මුණ ගැහුණා. කතා කලා හිනා වුණා මම එ දෙනෙත්වලට ආදරේ කළා. දිනක් නොසිතු පරිදි ඔහු මගෙන් ආදරේ ගැන විමසුවා. එත් මම ඔහුට ආදරෙයි කියා ‍නොකිවේමි. කාලය ගෙවි ගියේ මටත් නොදනිමි වෙනදා මෙන් අපි කතා බහ කලා සිනාසුණා. දිනක් නොසිතුව පරිදි මට ඔහුව මුණ ගැහුනා වෙනදා නොදුටු සතුටක සේයාවක් මම එ දෙනෙත්වල දුටුවා.
“නිරෝෂ් අයියා ඔයා මේ කොහේ යන ගමන්ද?”
“ටවුමට ආව ගමන් නංගි, ඔයා දැකලා මේතනට ආවේ”
ඔහුත් මාත් මද වේලාවක් කතා කරමින් සිටියේය. ඔහු කුමක්දෝ කියන්නට හදනවා යැයි මට සිතුණි.
“ අයියේ ඔයා මොකක් හරි මට කියන්නට හදනවා”
“ඔව් වාසනා නංගි”
“ඉතින් කියන්නකෝ”
“ලබන 02 වැනිදා මධුගේයි මගේයි වෙඩින් එක”
වෙඩින් කාඩ් එකක් මා සුරතට දෙමින් ඔහු පැවසුහ.
මගේ ඇග සිතල වි ගියේය. මා ආදරය කල ඔහු ගැන තව දුරටත් සිතා පලක් නැත මා කෙලසනම් ඔහුට සමු දෙන්නද මම මොහොතක් කල්පනාවේ යෙදි සිටියෙමි. “ඔයා එදාට එනවා නෙද?”
“එන්න බලන්නම් අයියේ”
“අනේ ඔයා අනිවාර්යෙන්ම එන්න ඕනි”
“හරි හරි මම එන්නම්කෝ”
මගේ දුක හිත පතුලේම තද කරගෙන මම ඔහුට සමු දෙන්නට සිතුවෙම්. නමුත් මම තාවමත් ඔහුට ආදරය කරන්නෙමි. අදත් හෙටත් හැමදාමත් මම ඔහුට ආදරය කරන්නෙම් ඔහුගේ මතකය මට අමතක කල නොහැක.
“වාසනා ඔයා අඩලා’
සදුනිගේ හඩින් මම තිගැස්සි ගියෙමි.
“මධු ඔයාව හැමතැනම හොයනවා කෙල්ලේ”
මම දෙනෙත් පිසදා මුව වතුරෙන් සොදා ගත්තෙමි. අපි දෙදෙනා ඔවුන් ඉදිරියට පිය නැගුවෙමි. නිරෝෂ් අයියාත් මධුත් හරිම ආදරයෙන් බිම බොම්න් සිටියෙහ. ඔවුන් දෙදෙනා අප එනමග බලා සිටි‍යහ. මම ඔවුන් දෙදෙනා සමග සිනාසි තවත් පියවර කිපයක් තබා ඔවුන් අසලට ගියෙමි. මමත් සදුනිත් ඔවුන් දෙදෙනා සමග මද වෙලාවක් කතා බස් කරමින් සිටියේය‍. ඔවුන් දෙදෙනාට මම හදවතින්ම සුභ පැතුවෙමි. අද ඔහු ගොඩාක් ලස්සනය. නමුත් එ ලස්සන විදින්නට මට අවසර නොමැත. දැන් ඔහු වෙන කෙනෙකුට නිතියෙන්ම හිමි කරදි අවාසනය.

සිහිනයක් විය ආදරේ

සිහිනයක් විය ජිවිතේ මට
ඔබෙන් ලද පෙම නැති නිසා
කදුළු ගංගා ගලා ගිය සද
සප්ත සයුරේ රැලි නගා…..
ඔබ මගේ විය මා ඔබේ විය
වැලලිලා ගිය අතිතේ…..
අනාගතයේ පිපෙන්නට තිබු
පෙම් කූසුම් පරවි ගියේ
ඔබේ මතකය තව තවත්
මගේ හදවත පරවයි……
සිහින අතරේ සැබැ නොවේනා
සිහිනයක් වුයේ කිමද ඔබ
මගේ දුක මම දරාගෙන අද….
ඔබට සතුටින් දිවි ගෙවන්නට
සුහද කෙනේකුගේ අත ලැබෙන්නට
පතමි නිරතුරු එක සිතින් මම……